کویرنشین

   بسم الله الرحمن الرحیم

سلام ما پس از حدود 24 ساعت به محل اسکان رسیدیم محل اسکان مدرسه راهنمایی روستای بردی از روستاهای بخش زرین آباد (پهله) شهرستان دهلران استان ایلام بود .اونجا بچه هایی که از هفته پیش آمده بودنداین منطقه را دیدیم مثل صادق ویا محمد ودیگر دوستان، صادق داشت شربت آماده میکردو دیگران هم ناهاررا، تازه زمین را شسته وجارو کرده بودند خلاصه بعد از نماز وناهار استراحت کردیم وبعد مسئولین اردو نکاتی را در مورد اردو متذکر شدند وبچه ها خودشان را بهم معرفی کردند. بعضی ها ورودی 83،84،85،86و حتی بهمنی 86 هم داشتیم ولی اطمینان داشتم بزودی بچه ها با هم خیلی گرم میگرند یعنی دراین اردوها چنان رفاقتی پیدا میکنند که نپرس . برای من این اردوها جذابیت خاص خودش را دارد چون در کنار مشکلاتی ومحرومیت هایی که میدیدم وشاید کمکی هر چند اندک از دستم برمی آمد ولی بیشتر میتوانم خودم را بشناسم وشاید بتوانم در کنار همه مسائل خودسازی هم کنم . وفقط تنها امیدم وآرزویم  اینست که خدایا هنگام برگشت دست خالی نباشم ودچار غرور وریا نشوم .قبل از اردو فکر کردم مثل پارسال با کمبود نفر در گروه علمی روبرو هستیم تاحالا بامن ،ایمان وسهیل وعبدا... هم قرار بود در گروه علمی باشند خیلی از بچه ها هم در آنجا اعلام آمادگی کرده وگفتندمی توانند به گروه علمی کمک کنند یکی گفت کامپیوتر میتوانم درس بدهم یکی گفت شیمی ویکی دیگرهم برای زبان اعلام آمادگی کرد .خلاصه بعداز خوردن شام خوابیدیم تا فردا اولین روز کاری را آغاز کنیم .

منتظر ادامه داستان باشید.                                یاعلی

یک روز نزدیک های ساعت 14 ،موقع برگشت از شهر پهله به محل اسکان (روستای بردی ) هرچی منتظر ماشین شدیم ماشینی پیدانشد .تصمیم گرفتیم پیاده فاصله 7 کیلومتری از پهله به بردی راطی کنیم اگر توراه ماشینی دیدیم سوار میشیویم واگر نبود که باید پیاده این راه را ادامه بدهیم ،آفتاب سوزان وبیابان وخلوتی خیابان فقط چند تا گاو پشت سرمان دیده میشد آدم یاد فیلم های سینمایی می افتاد تازه بدون آب وکیف های پر از کتاب که بدستمان بود.5نفری حسابی تشنه شده بودیم ولی

به نظر شما آدم مسئولیت قبول کند ولی در انجام آن کوتاهی کند چه جور آدمیه ؟ تازه مسئول تعلیم وتربیت یادرواقع معلم یکسری از دانش آموزان باشد مگر این شغل ،شغل انبیاء ما نبوده اگر پولش کمه چرا شغل دیگری را انتخاب نکرده ویا هردلیلی دیگر. آدم وقتی مسئولیتی میپذیرد آن را باید به نحو احسن انجام بدهد حال این مسئولیت در جامعه باشد یا حتی در زندگی خود شخص .امیدوارم خدا به من کمک کند از کسانی باشم که مسئولیتشان را به نحواحسن انجام میدهند وامیدوارم همه مسئولیتی که می پذیرند درانجام آن کوتاهی نکنند.

این داستانی که الان بیان میکنم دردودل دانش آموزان منطقه ای هست که مادر اردوی جهادی با آنها آشنا شدیم وپیگیرمشکلات آنها درآموزش پرورش منطقه شدیم که به این نتیجه رسیدیم .

خواستم این نکته را یادآوری کنم در کشور عراق هرگاه ماشین های آمریکایی ها ازجلوی ماشین های عراقی عبور میکنند ،این ماشین هامجبورند تا دور شدن کامل آمریکایی ها توقف کنند.وقتی سربازان آمریکایی به فرماندهان عراقی بی احترامی میکنند وقتی دراتاقی که محل کار آمریکایی هاست انواع تجهیزات سرمایشی وگرمایشی هست وازامکانات عراقی ها استفاده میکنند درحالی که خود عراقی ها از کمترین امکانات بی بهره اند وقتی جاده های آنجا بر اثر عبور تانک ها ازبین رفته، وقتی امنیت کشورشان بخاطر وجود آمریکایی ها از بین رفته وقتی فقر آنجا بیشتر شده،هرروز بمب وخبرکشته شدن افراد بیگناه ،قبول کنید خیلی سخته ما خودمان را بجای آنها بگذاریم وهر روز این صحنه ها برایمان تکرار شود حالا بادیدن این صحنه ها احساس غرور میکنم که کشورم آزاد است وهیچ خارجی وبیگانه ای برکشور ماحکمرانی نمیکند وهمه ی اینها را مدیون شهدای انقلاب وجنگ تحمیلی هستیم وامیداوارم از ما راضی باشندودر این روزهای عزیز دعا میکنم که انشاء... عراقی ها هم بتوانند خارجی هارا از کشورشان بیرون کرده وسرنوشت کشورشان را خودشان بدست بگیرند. 

                           یاعلی  

درسال آخری که درس میخوند به عنوان هم اتاقی وارداتاقمان شد من ازسال قبلش در سفری که از طرف دانشگاه به مشهدرفته بودیم بااو آشنا شدم .دراین یکسالی که با هم بودیم همیشه به عنوان مشاور ویارویاور من در کارها بود اگر بی ادبی نباشد دست راست من نیز در کارها بودند .دراین یکسال درانجمن علمی ریاضی وگروه علمی جهادی به من کمک زیادی کرد جاتون خالی درسفرکربلا باهم همسفربودیم خلاصه خدابیامرزدش نترسید زنده وسالمه، وامیدوارم درتمام مراحل زندگی موفق وموید وپیروز ومنصور باشه وبه هرچی که به مصلحتشه ومی خواهد برسد .

                                         یاعلی

راستش از عنوان مطلبم پیداست میخواهم در مورد چی صحبت کنم جای شما خالی امسال بهترین تابستانی بود که من داشتم مسافرت های متعدد که گل سرسبد این مسافرت ها سفر به کشور عراق یعنی سفر به نجف وکربلای معلی بود .انشاا... قسمت همتون بشه همینطور دوباره من اصلاً باهم چه اشکال داره این دعا راکنیم مگر شب های محرم تو مسجد دانشگاه دعا نمیکردیم با هم بریم بین الحرمین عزاداری کنیم  ۵۰تا از بچه های دانشگاه به نمایندگی از همه این کار را انجام دادند واقعاْ چه حالی داره سینه زدن تو کربلا .همچنین امسال در مشهد نیز نائب الزیاره همگی شما بودم وبا بچه های دانشگاه به ایلام رفتیم امسال ازنظر مذهبی بودن وهمچنین فرهنگی سطح منطقه بهتر از پارسال بود تازه با بچه های منطقه رفاقت ها بیشتر شده بود مثلاْ یکی از بچه ها موقع خداحافظی گریه اش گرفته بود ومن مثل پارسال در گروه علمی انجام وظیفه میکردم خلاصه امسال کلی خوش گذشت ولی درس خوندن تو تعطیلات بود .

خاطرات سفر به کربلا آقای موسوی در وبلاگ پس از طوفان نیز از نگاه خودش بیان کرده یک نگاهی کنید بعد نیست .راستی از همه دوستانی که در مدت از دست من ناراحت شدند عذرخواهی کرده وحلالیت مطلبم .

                                           یاعلی 

فقط خواستم بگم توجه توجه :

سیدمهدی موسوی بعد از انصراف از این وبلاگ یک وبلاگ جدید زده به نام :

                                             www.pasaztoofan.blogfa.com      

حالا چرا به این اسم الله اعلم . یک سر بهش بزنید .یاعلی

ومتنوع تغییر اساسی در وبلاگ می دهیم الان بیش ازحد سرم شلوغ (مسافرت های پی درپی ) دراولین

فرصت چندین وچند روزه وبلاگ بروز میشود .نویسنده هم برای وبلاگ می پذیریم .(ولی جای شما خالی

تازه از مشهد برگشتم ودر سمنانم وفردا عازم ایلام برای جهادی وبعدش اگر عمری بود وامام حسین (ع)

طلبید کربلا ان شا... )

                                        خداحافظ